อุดมคติที่สาปสูญ

posted on 11 Jan 2007 16:31 by fontree  in poetry

1

บาปและนรกกลายเป็นเรื่องตลกชวนหัว

ความเกรงกลัวและความละอายกลายเป็นข้ออ้างทางศีลธรรม

ในการค้นหาศีลธรรม จริยธรรม

และคุณธรรมในภาวะแห่งความต่ำทรามของจิตใจ

อุดมคติและอุดมการณ์แห่งการสรรค์สร้าง

กลายเป็นข้ออ้างเพื่อการค้นหาอัญมณีจากกองขยะ

และสาระจากพฤติกรรมไร้สาระของผู้คน

2

เราจึงพร้อมจะประจันหน้าและท้าทายกับเพื่อนร่วมเกิด แก่ เจ็บ และตายทุกประเภท

ด้วยความเหี้ยมเกรียมโหดร้าย

เราจึงพร้อมเข้าแย่งชิง เบียดบัง และเบียดเบียนกันและกัน

โดยมีศีลธรรมเป็นหลักไมล์แห่งความเข้มข้น

มีกฎหมายบิดเบี้ยวเป็นสรณะแทนสัจจะ

มีผู้บังคับใช้กฎหมายทำตัวเป็นนักจับปลา

ด้วยแหและตาข่าย

มีคนจน คนข้างถนน คนไร้การศึกษา เป็นเหยื่อ

3

เราจึงพร้อมใจกันเอื้อมมือไขว่คว้าไปยังทุกเสียงกระทบของเหรียญ กษาปณ์

และเสียงกรอบแกรบท่ามกลางการเคลื่อนไหวของธนบัตร

ผู้ย่างเท้าออกมาจากคลังหลวงสู่คลังของท้องถิ่น

พวกเราสวมวิญญาณของเหลือบริ้นเข้าเกาะกุม

ดูดดื่มเลือดของตนเองก่อนที่มันจะทันได้เข้าสู่กระแสหัวใจ

และฉีดพล่านไปตามเส้นเลืดและชีพจร

4

เราจึงพร้อมใจกันเป็นคน กลุ่มคน และสังคมแคระแกร็น

เด็ก ๆ เป็นโรคขาดสารอาหาร

เด็ก ๆ ไม่มีโอกาสได้เข้าโรงเรียน

โรงเรียนไม่มีหนังสือและห้องสมุด

ครูมีแต่ภาระหนี้สิน

ผู้คนไม่มีโอกาสรู้จักพิพิธภัณฑ์

ราชการมีแต่ผู้เป็นโรคขาดสารอาหาร

และความต้องการไร้ขีดจำกัด

นักการเมืองเป็นโรคหวาดระแวง และเคลือบแคลงใจอยู่เป็นนิจ

กับความคิดของผู้คนในคอกขังประชาธิปไตยจอมปลอม

ตำรวจและทหารกลายเป็นโรคจิตเสื่อมและซึมเศร้า

พ่อค้าเป็นโรคกระเพาะอาหารครากและอาหารไม่ย่อย

โรงพยาบาลมีแต่คนป่วย

ภิกษุสามเณรเป็นโรคจิตวิปลาส

ผู้คนได้รับ เสพ และสร้างสิ่งเท็จ กระทั่งเชื่ออย่างเต็มหัวใจว่าคือความจริง

5

ทว่าสมองของเรากลับเติบโต

แผ่สาขาและเต็มไปด้วยถ้อยเจรจาและรอยยิ้มโง่เขลา

บนเรือนกาย แขนขา แห้งเหี่ยว และโครงกระดูกผุกร่อน

และเรากำลังนำพากันไปสู่จดจบที่น่าสมเพช

แผ่นดินมาตุภูมิและสยามประเทศของเรา

กำลังเริงระบำอยู่กลางเปลวไฟ


edit @ 2007/02/13 08:41:57

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry