ความรักและความศรัทธาอาจนำเรายืนอยู่อีกฟากหนึ่งของสายน้ำ

ขณะความชิงชังก็อาจตรึงเราไว้บนฝั่งตรงข้าม

ระหว่างริ้วละรอกคลื่นในสายน้ำระหว่างเรา

อาจคือความเศร้าของโศกนาฏกรรมที่นำมาสู่ชนชาติพันธุ์เดียวกัน

อาจคือสันติสุขแห่งความเมตตาซึ่งร้อยรัดผองเราเข้าด้วยกัน

ตราบใดที่เราต่างเช็ดหัวใจของเราให้ผุดผ่องขณะยืนอยู่คนละฟากฝั่ง

ให้หัวใจของเราสะท้อนความรู้สึกและสำนึกของกันและกัน

ด้วยความเข้าใจ ปรารถนาดี และปรารถนาให้ต่างพ้นไปจากห้วงแห่งทุกข์

เราอาจไม่ต้องข้ามสะพานเหตุผลและอคติ

เราอาจหลงผิดก้าวข้ามสายน้ำแห่งรักและสันติ

เพื่อถาโถมเข้าเข่นฆ่า เบียดเบียน ทำร้ายกันและกัน

ในนามของความรัก

ในนามของความชิงชัง

บนฝั่งความตายของเหตุผลและแสงสว่าง

บนฝั่งความงอกงามของวิญญาณฆาตกรและอาชญากรรม

กระโจนลงสู่สายน้ำเถิดสหาย

ว่ายแหวกและเปิดอ้อมกอดให้กันและกันท่ามกลางสายน้ำ

ลืมความรักและความชิงชังเสียให้สิ้น

เพราะรักและชิงชังต่างปราศจากความหมาย

หากอยู่ที่การรินหัวใจของเราทั้งคู่สู่สายธารแห่งความถูกต้องดีงาม

ซึ่งจะกลับมาหล่อเลี้ยงผืนแผ่นดินทั้งสองฝั่งที่เรายืนอยู่

เป็นแผ่นดินมาตุภูมิของเราทั้งคู่

เป็นแผ่นดินที่เราประกาศสงครามกับความชั่วช้าและความเลวทรามทั้ งปวง

รวมทั้งอคติที่พวกเราต่างสวมใส่เอาไว้

ขณะปีศาจร้ายนั่งยิ้มระรื่นอยู่เหนือความตายและความพ่ายแพ้ของเ ราทั้งคู่

เราจะสถาปนาอุดมการณ์ชาติขึ้นใหม่

ผนึกแน่นเหนือผืนดินแห่งความปวดร้าว

เหนือฟากฝั่งรักและชังที่เหี้ยมเกรียม

เป็นดินแดนแห่งพุทธิปัญญาและความสงบสุข

เป็นดินแดนที่เหมาะสำหรับที่จะเกิด มุ่งมั่นทำงานหนัก

เป็นดินแดนที่เหมาะสมสำหรับใช้ชีวิต

เป็นดินแดนที่ยุติธรรม เป็นธรรม และมีค่าที่จะตายที่นี่และเพื่อดินแดนแห่งนี้

เป็นดินแดนหล่อหลอมความล้มเหลวท้งปวงจากอดีต

สู่ความรุ่งโรจน์แห่งเปลวไฟในหัวใจของประชาชนชาวสยาม