อุปสมบท

posted on 17 Jan 2007 13:06 by fontree  in poetry

ขบวนริ้วแห่งสีสันพริบไหวกลางพยับแดดบ่าย

เมษายนผู้เปลื้องผ้าอันหนาหนักออก

เธอสวมใส่ไว้เพียงเสื้อคอกระเช้าบางเบารอรับลมร้อน

ดนตรีขยับไปตามทำนองเพื่อนำชายคนหนึ่งไปสวมชุดเหลือง

ก้มกราบพระปฏิมาและอุปปัชฌาย์เพื่อถวายตัวเป็นพุทธบุตร

ชายหนุ่มเอ๋ย...บิดาของเจ้านี้จะหาใครเสมอเหมือนได้เล่า

ท่านไม่เพียงเย็นสนิทยิ่งเท่านั้น หากแต่ท่านยังเป็นครูฝึกม้าผู้ชาญวิชาอีกด้วย

เปิดแผ่นหลังของเจ้าออกซิ

ให้ท่านได้โบยตีเจ้าด้วยแซ่แห่งจริยวัตรเถิด

ยื่นมือของเจ้าออกมาสิชายหนุ่ม ท่านจะพันธนาการเจ้าไว้ด้วยสิกขาบท

เหยียดเท้าของเจ้าออกมาเถิด ท่านจะตีตรวนอันหนักหน่วงแห่งปฏิปทา

และด้วยไฟแห่งวิริยะอันไร้ขอบเขต

นำดวงใจของเจ้าออกมาสิเด็กหนุ่ม หัวใจเจ้าอยู่แห่งใด

มอบไว้แทบเท้าของบิดาของเจ้าเถิด

ท่านจะนำมันไปสู่ความรู้แจ้งแห่งธรรมทั้งปวง

มอบชีวิตของเจ้าให้กับท่านด้วยสิเด็กหนุ่ม

เพื่อท่านจะได้ชี้ให้เจ้าเห็นทางแห่งอิสรภาพอันยิ่งใหญ่

ที่น้อยคนนักในโลกจะได้รับ

แต่เจ้ามีโอกาส

อย่าได้ลังเลหรือสงสัยเลยว่า เจ้าจะพบกับความแจ่มจ้าไพศาล

ด้วยเจ้านั้นไม่ต่างไปจากบิดาของเจ้า

ผู้นำทางเจ้าไปเหนือโลกทั้งสาม

โดยปราศจากความอาลัยรักหรือชิงชัง


edit @ 2007/02/13 08:35:53

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry