ไปโรงเรียน
posted on 24 Jan 2007 16:05 by fontree in poetryคนงานยกตู้ใส่เสื้อผ้าลงไปในเสียงเพลงบรรเลง
บทเพลงที่เปิดอาณาจักรอันเวิ้งว่าง
เหมือนความเปล่าเปลี่ยวของบทเรียน
เป็นความรู้สึกถึงความหนาวเย็นและอ้างว้าง
ทว่า...
โรงเรียน...
ไป...
เสียงเพลงบรรเลง
ใช่...
เก้าอี้หรือโต๊ะเขียนหนังสือ
ตู้ใส่เสื้อผ้าหรือรถจักรยาน
เสียงคนงานหายไปเสียแล้ว
เพลงบรรเลงยังดังอยู่แผ่วเบา
...โรงเรียน...
รถเมล์หรือคำสวด
ไป...
เรียนหรือชีวิต
เพลงเปิดความว่างเปล่า
เห็นความว่างเปล่าของรอยเท้าบนผืนทราย
ตลอดเส้นทางค้าขายและโครงกระดูก
ผ้าไหมหรือหนังสือพิมพ์
...ไปโรงเรียน...
บทเพลงยังดังอยู่แผ่วเบา
อ้างว้างและหวัง...
ห้องเรียนหรือปรัชญา
edit @ 2007/01/25 08:59:57
edit @ 2007/02/13 08:34:39