เธอจะเป็นอิสระเหมือนกับเมื่อเธอก้าวเข้ามายังผืนโลก

เธอจะไปยังที่ที่เสียงเรียกร้องภายในของเธอถวิลหา

ฉันจะคอยดูเธอจากฝั่งแห่งความเมตตา

ซึ่งไม่อาจคร่าความปรารถนาดีในใจดวงนี้ให้ตกตายไป

เธอจะร้องเพลงในท่วงทำนองที่เธอฝันถึง

เธอจะเริงระบำในท่วงท่าที่ใจเธอเห็นว่างดงาม

ฉันจะตามมาโอบอุ้มเธอด้วยบทกวีอ่อนโยน

ฉันจะปลุกวิญญาณแห่งอิสรภาพและการเรียนรู้ที่เธอมีอยู่แล้วในใจเธอ

เธอจะอยู่ร่วมกับเพื่อนมนุษย์ดุจกัลยาณมิตร

เธอจะมองดูโลกใบนี้ด้วยความเข้าใจ

เต็มเปี่ยมด้วยความรู้สึกให้อภัยและมีความสุข

ฉันจะสอนให้เธอรู้จักความเป็นมนุษย์ที่แท้จริง

ซึ่งวันหนึ่งเปลือกนอกที่ห่อหุ้มความดีงามจะปริร่อนออกอย่างหมดจด

ฉันจะสอนเธอให้รู้จักกับธรรมชาติอันเที่ยงแท้

เพื่อเธอจะเป็นครูของโลกในวันหนึ่งข้างหน้า

เธอจะรู้จักรักด้วยหัวใจที่ไม่เคยยากไร้ซึ่งความรักของเธอเอง

เธอจะรู้จักความฝันที่เธอสามารถฝันและทำให้เป็นจริงด้วยตัวของเธอเอง

ฉันจะเฝ้าดูความเติบใหญ่ของเธอ

ฉันจะคอยชื่นชมกับความสำเร็จของเธอ

แม้สิ่งนั้นจะไม่ได้ใหญ่โต สวยงามกว่าก้อนกรวดทรายเลยก็ตาม

นักเรียนที่รักของฉัน