memory of the garden at Etten by van gogh from http:///www.vggallery.com

ถ้าเธอสามารถยิ้มเยาะใส่ความโชคร้ายที่พบพานเสียบ้าง

บางทีเธออาจเห็นแสงสว่างในโมงยามที่มืดมิดนั้นได้

และหากเธอเห็นอารมณ์ขันในกระแสอันยุ่งเหยิงของแต่ละวัน

บางคราเธออาจพบว่า เธอไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นทาส

แต่เพื่อนำพาโลกทั้งใบในใจของเธอไปสู่ความสงบสันติ

แม้เพียงลำพัง

แม้เพียงชั่วครู่สายฟ้าปลาบแปลบ

อาจบันดาลให้หัวใจและวิญญาณของเธอเบิกโพลงด้วยประจักษ์ว่า

ใด ๆ ในโลกล้วนไม่อาจจับต้อง

ปราศจากความหมาย แม้แต่ร่างกายของเธอที่เฝ้าทะนุถนอม

ให้ความเบิกบานมอบดอกไม้แด่เธอบ้างเถิดในยามสิ้นหวัง

อ่อนล้าสำนึกแห่งความพ่ายแพ้

สบตากับมันเถิด แล้วเธอจะพบว่า แท้จริงมันไม่เคยทำร้ายใคร

แม้แต่จะให้อะไรกับใคร

เพราะไม่มีใครและอะไรที่จะทำให้ใครและอะไรได้อย่างแท้จริง

ไม่สู้ให้อารมณ์ขันที่มีอยู่แล้วในตัวเธอพูดกับโลกที่สับสน

ทำงานในวันที่โศกเศร้า

แล้วเธอจะพบใบหน้าที่แท้จริงของความเหงาว่า

ไม่เคยมีเราร่วมอยู่ในนั้นเลยแม้แต่ครั้งเดียว