พ่อสื่อ
posted on 13 Mar 2007 08:16 by fontree in short-poemsพ่อสื่อสายลมพยายามโน้มใบหน้าของใบหญ้าให้จูบดิน
ใจจริงนั้นถวิลหาการอิงแอบอันอ่อนไหว
แต่สิ่งที่ทำได้คือโลมไล้หยอกล้อ
ไม่เคยแม้แต่จะร้องขอรอยจุมพิตจากริมฝีปากอุ่น
ไม่เคยแม้จะสบตาตรง ๆ กับความอ่อนโยนสุภาพ
ครานี้เองความสำเร็จบังเกิดขึ้นจากความพยายามของพ่อสื่อ
ฝากฝังริมฝีปากไร้คำพูด
ฝากไว้ในผืนดินนิรันดร์
edit @ 2007/03/13 08:16:49
ทำให้คนอื่นมีความสุข แต่ตัวเองต้องเหงาอยู่คนเดียวนี่ไม่ยุติธรรมเลยน้า
พ่อสื่อก็เหมือนสายลมจริงๆล่ะมั้งคะ
สายลมที่ทำให้คนอื่นเย็นสบาย แต่กลับไม่มีใครมองเห็น
#1 By pure art on 2007-03-13 08:36