ข้ายกจอกสุราเดียวดายขึ้นดื่ม

แหงนมองเดือนและหมู่ดาวเมษายน

อยู่หนไหนหนอบทกวีแห่งความฝัน

อยู่หนไหนหนออุทยานแห่งการผลิบานของกวีนิพนธ์

ข้าปาดหยาดน้ำตาจากสองแก้ม

ยกจอกขึ้นดื่มอีกครา

โอ...นี่มันหาใช่สุราไม่ หากคือน้ำตาของข้า

สะอื้นหลั่งมาจากดวงใจหม่นมัวในยามนี้