เป็นความลับเสมอมา...ชีวิต

เรากำลังค้นหาความโศกเศร้าในใจของเราเอง

ด้วยความปรารถนาเสียงหัวเราะ

ด้วยแรงทะเยอทะยานที่ยังโลดแล่นไป

นัยยะไร้นัยยะ

ปรารถนาเป็นขยะของตัวเอง

มีความคุ้มคลั่งเป็นคัมภีร์

มีความตายเป็นครรภ์กำเนิด

มีการเกิดและดับเป็นทางเดิน

ด้วยรอยยิ้มของสนธยาที่ปราศจากความหมาย

วัวควายฝูงสุดท้ายเดินกลับคอกแล้ว

จากเสียงเพลงกล่อมที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำตา

และนัยน์ตาที่ฝ้าฟางด้วยต้อหิน

ความรักยังไม่กลับมา

จากความชิงชังเหนือหัวคิ้ว

และการตอกย้ำถึงความพ่ายแพ้ของสังขาร

สู่การเลือนละลายและการกลายเผ่าพันธุ์

ด้วยความอ้างว้างของห้องนอน

บนเตียงนอนที่ยับและเต็มไปด้วยกลิ่นอับ

ความลับของกามารมณ์ถูกเปิดเผยทุกวินาที

เพียงการคลื่นไหวไปเหมือนเถาไม้เลื้อย

เกี่ยวพันและโยงใยความฝันสู่ชีวิต

เป็นปริศนาคำทาย

เป็นคำให้ร้ายและการยอมรับ

ด้วยยานอนหลับหนึ่งกำมือ...ความฝัน

ความจริงพูดอยู่ทุกวัน

edit @ 15 Jul 2008 08:38:08 by poetry of my soul