(NEW YEAR DAY)

เรากำลังมุ่งหน้าสู่แห่งหนใดกันเล่านี่ ?

บนถนนคับแคบลึกเข้าไปในราวป่า

ตะไคร่น้ำลื่นไถลขณะเราทิ้ง หนิงหัว

ชิง และ เว่ย หัว ไว้เบื้องหลัง

เรามุ่งหน้าไปยังตีนเนินเขาต้นชาแห่งวู่ ยี่

เบื้องล่างของขุนเขา

สายลมพัดสะบัดธงชัยของเราพลิ้วไหว

งามประหนึ่งภาพวาดของจิตรกร

ท้องฟ้าน้ำแข็งเป็นสีขาว

และเรากำลังสวนสนามไปบนผืนหิมะปราศจากต้นสน

ขุนเขาคือป้อมปราการที่อยู่สูงขึ้นไปเหนือพวกเรา

ขณะที่เราป่ายปีนเพื่อผ่านไป

สายลมหยอกล้อเล่นกับธงชัยสีแดงแห่งกองทัพปฏิวัติ

เราจะไปไหนกันนี่

มุ่งไปยังแม่น้ำข่าน ในม่านมัวสลัวของสายลมหิมะกรรโชก

เราได้รับคำสั่งว่าควรทำสิ่งใดบ้าง

คนงานหนึ่งแสนและผู้ยากไร้ ต่างย่ำเท้ามุ่งหน้าสู่เมืองข่าน

เมืองแห่งโชคชะตา

เดือนมิถุนายน

ทหารแห่งสวรรค์ของเราสู้รบกับปีศาจและล้มตายเน่าเปื่อย

พวกเรามีเชือกเส้นใหญ่สำหรับผูกมัดปลาวาฬ

หรือไม่ก็นิทานเรื่อง ปลาวาฬ

บนฝั่งอันยาวไกลของลำน้ำข่าน

ผืนดินกลายเป็นยุทธภูมิแห่ง หวง กุง เลี่ย

คนงานนับล้านและผู้ยากไร้กระโดดโลดเต้นสนุกสนาน

และทำให้เกียงไสเป็นประหนึ่งผืนเสื่อ

เมื่อเราถึงฝั่งแม่น้ำแห่งหูหนานและเหอเป่ย

เราขับร้องเพลง สมาคมสากลแห่งกรรมาชีพ

ซึ่งทะลุทะลวงถึงห้องหัวใจของเรา

ราวกับสายลมที่พัดพรายมาจากท้องฟ้าเบื้องบน

(FIRST SEIGE)

ราวป่าเป็นสีแดงเบ่งบานในท้องฟ้าหนาวยะเยือก

ทหารของเราป่ายปีนสู่ก้อนเมฆ

หมอกเหมยแขวนลอยอ้อยอิ่งเหนือสายน้ำแห่งมังกรและพันเนินเขามืดครึ้ม

พวกเราเปล่งเสียงกู่ก้อง

กองทัพฉางไห่ซานมุ่งสู่แนวหน้า !

กองทัพมหาศาลของเราหลั่งไหลสู่เกียงไส

สายลมและพวยควันพัดคละคลุ้งไปครึ่งโลก

เราปลุกคนงานนับล้านและผู้ยากไร้ให้สวมหัวใจดวงเดียวกัน

เบื้องล่างขุนเขาแห่งผูโฉว ธงปฏิวัติสีแดงของเราโบกสะบัด

(SECOND SIEGE)

เมฆหยุดตัวค้างคาเหนือขุนเขาเมฆขาว

ขณะเบื้องล่างกึกก้องจากเสียงกู่ตะโกนอื้ออึง

และแม้แต่หมู่ไม้ซูบซีดและกิ่งก้านแห้งเหี่ยวยังช่วยส่งเสียงสนับสนุน

ราวป่าแห่งปืนกลของเราปล่อยห่ากระสุนพวยพุ่งไปข้างหน้า

ประหนึ่งการโบยบินของนักรบโบราณ

ซึ่งพัดมาจากสรวงสวรรค์เพื่อขับไล่ชาวเติร์ก

ออกไปจากมองโกเลีย

สิบห้าวันแห่งการรณรงค์และการเดินทัพสองร้อยไมล์

ผ่านแม่น้ำข่าน และภูเขาหมินแห่งหยก

เรากวาดล้างทหารข้าศึกอย่างง่ายดายเหมือนม้วนสื่อ

ใครบางคนกำลังร่ำไห้

เสียใจที่สร้างป้อมปราการเพื่อการรบเสร็จช้าเกินไป